మా సచిన్బాబు బంగారుకొండ

ఏవిటో! దేశంలో రోజురోజుకీ పనికిమాలిన దొంగగాడ్దె కొడుకులు ఎక్కువైపోతున్నారు. బ్రహ్మంగారు ఈ వెధవల గూర్చి ఎప్పుడో చెప్పారు. లేకపోతే ఏవిటి? మన భారత రత్నం సచిన్ టెండూల్కర్‌పైనే విమర్శలా! అసలు వీళ్ళకి బుద్ధుందాని?

సచిన్బాబు మన దేశంలో పుట్టడం మనం చేసుకున్న పుణ్యం. ఈ దేశం గాంధీగారు లేకపోతే ఏమయ్యేదో తెలీదు, నెహ్రూగారు లేకపోతే ఏమయ్యేదో తెలీదు. కానీ - సచిన్బాబు లేకపోతే మాత్రం బావురుమనేదని నేను అనుకుంటుంటాను.

సచిన్! నువ్వు క్రికెట్ బ్యాటుతో గ్రౌండులోకి వస్తుంటే సాక్షాత్తు కరవాలం దూసిన ఆ ఛత్రపతి శివాజీనే దర్శించాం. నువ్వు బంతిని డ్రైవ్ చేసినప్పుడు లక్ష మరఫిరంగులు శత్రువు గుండెల్లో పేల్చినంత ఉద్వేగానికి గురయ్యాం. నువ్వు సెంచరీ సాధించినప్పుడల్లా - మనసు పడ్డ చిన్నదాని మెత్తని మత్తైన మకరందపు నవ్వు గాంచినట్లు - మా హృదయం ఆనందంతో పులకించిపోయింది.

నీకు 'భారతరత్న' కన్నా ఎక్కువ గౌరవం ఇవ్వలేకపోయినందుకు మమ్మల్ని క్షమించు. మాకు తెలుసు, నువ్వు భారతరత్నకే రత్నానివని! నీ స్నేహితుడు రాహుల్ గాంధీ మాట తీసెయ్యలేక రాజ్యసభ సభ్యత్వాన్ని స్వీకరించావే గానీ, నీకా బోడి రాజ్యసభో లెక్కా! నీ పవిత్ర పాదధూళితో రాజ్యసభ ధన్యమైంది సచిన్!

నీకెన్ని పన్లు! ఒక్క క్షణం కూడా ఊపిరి సలపదాయె! లెక్కలేనన్ని కమర్షియల్స్‌లో నటించాలి, అనేక బ్రాండ్లకి అంబాసిడర్‌వి కూడా. ఇంకా అనేక సోషల్ ఈవెంట్లలో ముఖ్య అతిధివి. ఆపై నీకిష్టమైన వింబుల్డన్ మ్యాచ్‌లు చూసుకోవాలి. నీ కష్టం ఆ పగ వాడిక్కూడా వద్దు సచిన్!

ఈ లోకం దొంగముండ కొడుకుల నిలయం, ఇక్కడ మంచితనానికి తావు లేదు. అందుకే - నీ ఘోర కష్టం గుర్తించని దొంగ రాస్కెల్స్ - నువ్వు రాజ్యసభకి ఈ సంవత్సరంలో అసలు హాజరే అవ్వలేదనీ, నీ ఎంపీ నిధుల్నుండి ఒక్కరూపాయి కూడా ఖర్చు పెట్టలేదని వాగుతున్నారు. ఈ విమర్శలకి నువ్వు నొచ్చుకుంటావని ఆందోళన చెందుతున్నాను. సచిన్బాబూ! నువ్వు ఈ పిచ్చి ప్రేలాపలని పట్టించుకోకు.

ఈ సృష్టి భగవంతుని నిర్మితము. కనులకి ఇంపుగా పురులు విప్పి నాట్యం చేసే నెమలిని దేవుడు సృష్టించాడు. బద్దకంగా బురదగుంటలో పడుకునే అసహ్యకరమైన పందిని కూడా అదే దేవుడు సృష్టించాడు. ఆ దేవుని లీలలు సామాన్యులకి అర్ధం కావు (నేను సామాన్యుణ్ని కావున ఈ విషయం ఇంతటితో వదిలేస్తాను). ఈ సృష్టిలో బురద పందులున్నట్లే బురద మనస్తత్వపు మనుషులుంటారు. వాళ్ళు నీ మీద నాలుగు రాళ్ళేసి తృప్తినొందుతారు.

సచిన్! నువ్వు అమూల్యమైన వజ్రానివి. వజ్రాన్ని భద్రంగా లాకర్లో పెట్టుకోవాలే గానీ - నెత్తిన ధరించి తిరగరాదు (అప్పుడు ఎవడోకడు కొట్టేస్తాడు). అంచేత నువ్వు రాజ్యసభకి రానవసరం లేదు, ఈ దుష్టప్రచారాన్ని పట్టించుకోనవసరం లేదు. అర్ధం చేసుకోగలం - నువ్వు రాజ్యసభ సభ్యుడవైంది ఆ సభని ఉద్ధరించడానికే గానీ, అక్కడ జరిపే పనికిమాలిన చర్చల్లో పాల్గొండానికి కాదు.

మరొక్కసారి నిన్ను మనసారా పొగడనీ సచిన్! నువ్వు మా దేశంలో జన్మించడం మాకెంతో గర్వకారణం. ఈ దేశంలో ఏముంది సచిన్? దరిద్రం, ఆకలి చావులు, అవినీతి, మత ఘర్షణలు, మానభంగాలు తప్ప ఇంకేవీ లేవనుకుని విరక్తి చెందే మాలాంటి ఎందరికో నువ్వు ఆశాజ్యోతివి.

ఈ దేశంలో ప్రజల జీవన ప్రమాణాలు, స్థితిగతులు పెంచడానికి రాజకీయ మార్గాన్నెంచుకుని ఎందరో అశువులు బాశారు. వాళ్ళు అల్పులు. నువ్వు ఒక్క క్రికెట్ బ్యాటుతోనే ఈ దేశానికి వన్నె తెచ్చావు.

నువ్వు మా దేవుడివి, మా పెన్నిధివి, మా ఇలవేల్పువి, మా మనసుల్ని దోచుకున్న దొంగవి. అందుకే అంటాను -

"మా సచిన్బాబు బంగారుకొండ"

(photo courtesy : Google)

సచిన్ టెండూల్కర్ - ఆవకాయ

"సుబ్బూ! సచిన్ టెండూల్కర్ కి భారతరత్న రావడం పట్ల నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది, రిటైర్ అయినందుకు బాధగానూ ఉంది. దీన్నే కవుల భాషలో ఒక కంట కన్నీరు, ఇంకో కంట పన్నీరు అంటారనుకుంటా!" అన్నాను.

"ఈ యేడాది అమ్మ ఆవకాయ పట్టదుట. నా జీవితంలో ఆవకాయ లేని రోజు వస్తుందనుకోలేదు. నాకు మాత్రం రెండు కళ్ళల్లోనూ కన్నీళ్ళొస్తున్నాయి." కాఫీ సిప్ చేస్తూ భారంగా అన్నాడు సుబ్బు.

"సుబ్బూ! నీతో ఇదే గోల. నేనిక్కడ ద గ్రేట్ టెండూల్కర్ గూర్చి చెబుతుంటే నువ్వు ఆవకాయ అంటూ ఏదో చెత్త మాట్లాడుతున్నావు." విసుక్కున్నాను.

"ఆవకాయ అనేది చెత్తా! నువ్వా ఆవకాయనే కుంభాలకి కుంభాలు లాగించావ్. ఇవ్వాళ ఏ మాత్రం గౌరవం లేకుండా మాట్లాడుతున్నావ్. ఆవకాయ ద్రోహి. నీ కోసం నరకంలో సలసల కాగుతూ నూనె రెడీగా ఉందిలే." కసిగా అన్నాడు సుబ్బు.

"సుబ్బూ! సుత్తి కొడుతున్నావ్."

"లేదు లేదు. నువ్వు ఆవకాయని అర్ధం చేసుకుంటేనే సచిన్ని కూడా ఈజీగా అర్ధం చేసుకుంటావు." అన్నాడు సుబ్బు.

"అదెలా?" కుతూహలంగా అడిగాను.

"ఆవకాయ. ఈ సబ్జక్టు మీద ఎంతైనా రాయొచ్చు. ఆవకాయని ఇష్టపడనివాడు డైరక్టుగా దున్నపోతుల లిస్టులోకి పోతాడని వేదాల్లో రాయబడి ఉంది. వేడివేడి అన్నంలో ఆవకాయ కలుపుని లాగిస్తే స్వర్గానికి బెత్తెడు దూరంలో ఉన్నట్లుంటుంది. నీకు ఐశ్వర్యారాయ్ కావాలా? ఆవకాయ జాడీ కావాలా? అని నన్నడిగితే నూటికి నూరుసార్లూ ఆవకాయ జాడీనే కావాలంటాను." అంటూ తన్మయత్వంతో కళ్ళు మూసుకున్నాడు సుబ్బు.

"హలో సుబ్బూ! కొద్దిగా ఆ ఆవకాయ జాడీలోంచి బయట పడి విషయంలోకి రా నాయనా!" అన్నాను.

"సారీ! ఆవకాయ ప్రస్తావనొస్తే ఒళ్ళు తెలీదు నాకు. ఒక్కసారి అమ్మ పట్టే ఆవకాయ గుర్తు తెచ్చుకో. ఆవకాయ పట్టిన మొదట్లో పచ్చడి ఆవఘాటుతో అద్భుతంగా ఉంటుంది. ఆ తరవాత గుజ్జుకి మామిడి ముక్కల పులుపు పట్టి రుచి మారుతుంది. ఆ సమయంలో ఆవఘాటు, పులుపు, కారం త్రివేణి సంగమంలా కలిసిపోయుంటాయి. ఆవకాయ తినడానికి బెస్ట్ టైం ఇదే."

"అవును. ఒకసారి ఆవకాయ దెబ్బకి నీ పొట్ట సోరకాయలా ఉబ్బింది. డాక్టర్ వాడపల్లి వెంకటేశ్వర రావు గారు నీ కడుపు కక్కుర్తికి బాగా తిట్టి మందిచ్చారు. గుర్తుంది కదూ?" నవ్వుతూ అన్నాను.

"ఆవకాయని ఆవురావురుమంటూ లాగించడం మన పని, కడుపునోప్పికి మందివ్వడం డాక్టర్ల పని. ఎవరి పని వాళ్ళు చెయ్యాలి. సరే, ఆవకాయలోకి వద్దాం. కొన్నాళ్ళ తర్వాత ఆవకాయలో ఘాటు తగ్గుతుంది, పులుపు తగ్గుతుంది, ముక్కలు మెత్తబడతాయి. పచ్చడి కొద్దిగా ఉప్పగా కూడా మారుతుంది. ఇట్లాంటి పచ్చడి ఇంట్లో ఉన్నా లేనట్లే. అదొక వెలిసిపోయిన బొమ్మ. చూడ్డానికి ఆయుర్వేద లేహ్యము వలే ఉంటుంది. ఈ వయసు మళ్ళిన ఆవకాయ నాకస్సలు ఇష్టం ఉండదు." మొహం వికారంగా పెట్టాడు సుబ్బు.

"అందుకే ఆ సమయానికి మాగాయ రెడీగా ఉంటుంది. ఇంతకీ నీ ఆవకాయ భాష మర్మమేమి?"

"ఇప్పుడు టెండూల్కర్ని ఆవకాయతో పోలుద్దాం. కుర్రాడు కెరీర్ మొదట్లో అద్భుతమైన ఆటతో అద్దరగొట్టాడు. నాకతని ఆటలో ఘాటైన ఆవ ఘుమఘుమలు కనిపించాయి. ఆ తరవాత స్పీడు తగ్గినా స్టడీగా చక్కగా ఆడాడు. ఆటలో కొంచెం ఘాటు తగ్గి పులుపెక్కాడు. ఆ రోజుల్లో సచిన్ ఆట ఒక అద్భుతం." అంటూ ఖాళీ కప్పు టేబుల్ మీద పెట్టాడు సుబ్బు.

"నే చెప్పేది అదే కదా?" 

"పూర్తిగా విను. ఆవకాయ కొన్నాళ్ళకి రుచి తగ్గినట్లే.. సచిన్ ఆటలో కూడా పవర్ తగ్గిపోయింది.. వెలిసిపోయింది. చాలా యేళ్ళ క్రితమే సచిన్ ఆట ఆయుర్వేద లేహ్యంలా అయిపొయిందని నా అభిప్రాయం." అన్నాడు సుబ్బు.

"సుబ్బూ! ఈమాట బయటెక్కడా అనకు. జనాలు నిన్ను సిక్సర్ కొడతారు."

"ఎందుకంటాను? నాకా మాత్రం జ్ఞానం లేదనుకున్నావా? మనవాళ్ళు సచిన్ని దేవుడి స్థానంలో కూర్చుండబెట్టారు. మన దేశంలో నిరక్షరాస్యులు ఎక్కువ. అక్షరాస్యులు ఉన్నా వారు కూడా దురభిమానంలో నిరక్షరాస్యుల్తో పోటీ పడుతుంటారు. ఈ దేశంలో నచ్చినవారికి వెర్రి అభిమానంతో గుడి కూడా కట్టిస్తారు. అందువల్ల ఇప్పుడు మిగిలింది సచిన్ కి గుడి కట్టి, కొబ్బరికాయ కొట్టి హారతి ఇవ్వడమే." నవ్వుతూ అన్నాడు సుబ్బు.

"అవుననుకో. అట్లా చేస్తేగాని మనవాళ్ళకి తృప్తిగా ఉండదు. కానీ సచిన్ గొప్ప క్రికెటర్"

"కాదన్నదెవరు? కాకపొతే మన దేశంలో క్రికెట్ అనే ఆట ఒక వ్యాపారంగా మారి.. క్రమేణా ఒక కార్పోరేట్ స్థాయికి ఎదిగింది. అందువల్లనే సచిన్ అనేక బ్రాండ్లకి ఎండార్స్ చేసి గొప్ప సంపాదనపరుడిగా మారాడు. ఇక్కడ క్రికెట్ అనేది కేవలం ఒక ఆట మాత్రమే అయినట్లైతే సచిన్ తన సమకాలికులతో ఎప్పుడో రిటైర్ అయ్యేవాడు. ఇందుకు కొన్ని రాజకీయ కారణాలు కూడా ఉన్నాయనుకో." అన్నాడు సుబ్బు.

"రాజకీయాలా!" ఆశ్చర్యపోయాను.

"అవును. భారత క్రికెట్ బోర్డ్ ప్రపంచంలోనే అత్యంత సంపన్నమైనది, అత్యంత అవినీతిపరమైనది కూడా. అందుకే రాజకీయ నాయకులు బోర్డులో భాగస్వామ్యులవడానికి తహతహలాడతారు. వారికి సచిన్ లాంటి ఐకానిక్ ఫిగర్ ఉండటం కుషనింగ్ లాగా ఉపయోగపడుతుంది." అన్నాడు సుబ్బు.

"అవును. BCCI ఒక దొంగల ముఠా."

"ఇక దేశ రాజకీయాల్లో ఇప్పుడు కాంగ్రెస్, బిజెపి ల మధ్య పోటీ తీవ్రంగా ఉంది. అందుకే సచిన్ పాపులారిటీ క్యాష్ చేసుకోడానికి కాంగ్రెస్ పార్టీ సచిన్ కి రాజ్యసభ సభ్యత్వం ఇచ్చింది. 'భారతరత్న'ని కూడా హడావుడిగా ఇచ్చేసింది. ఎంతైనా ఎన్నికల సమయం కదా! సచిన్ యువరాజావారికి స్నేహితుడు అన్న సంగతి కూడా మర్చిపోరాదు." అన్నాడు సుబ్బు.

"ఛ.. మరీ అన్యాయంగా మాట్లాడుతున్నావు."

"నీకలా అనిపిస్తుందా? సర్లే - ఇప్పుడు మరొక ఆసక్తికరమైన అంశమేమనగా.. ఇప్పటివరకూ ఎన్నడూ వ్యాపార ప్రకటనల్లో విచ్చలవిడిగా సంపాదిస్తున్న సెలెబ్రిటీకి భారతరత్న ఇవ్వబడలేదు. ఇప్పుడీ భారతరత్న పిల్లల్ని పెప్సీ త్రాగమని చెప్పవచ్చునా? క్రికెట్ కోచ్, వ్యాఖ్యాత లాంటి డబ్బు సంపాదించుకునే ఉద్యోగాలు చేసుకోవచ్చునా? వీటికి సమాధానం వెండితెరపై చూడాలి." అన్నాడు సుబ్బు.

"అదంతా ఇప్పుడు అప్రస్తుతం. అయినా సుబ్బూ! దేశమంతా టెండూల్కర్ని పొగడ్తలతో ముంచెత్తుతుంది. నువ్వు మాత్రం చాలా నెగెటివ్ గా మాట్లాడుతున్నావ్." విసుగ్గా అన్నాను.

"అలాగా? అయాం సారీ. అసలీ గోలకి కారణం నువ్వే. తెలుగువాడికి తల్లి లాంటి ఆవకాయని తక్కువ చేశావ్. నా దృష్టిలో ఆవకాయని కాదన్నవాడు దేశద్రోహి. అంచేత మిత్రమా! నేరం నాది కాదు, ఆవకాయది." అంటూ నిష్క్రమించాడు సుబ్బు.

(photo courtesy : Google)

టెండూల్కరుని టెక్కునిక్కులు

గమనిక :

'భారతరత్న' సచిన్ టెండూల్కర్ కి అభినందనలు. ఇదే టాపిక్ మీద అక్టోబర్ 9, 2011 న ఒక పోస్ట్  రాశాను. ఇప్పుడది పునర్ముద్రిస్తున్నాను. పాకిస్తాన్ ఫాస్ట్ బౌలర్ అక్తర్ ప్రస్తావన ఎందుకొచ్చిందో పూర్తిగా గుర్తు రావట్లేదు (కష్టపడి గుర్తు తెచ్చుకోవలసింత గొప్ప విషయం కాదు గనుక వదిలేస్తున్నాను). 

     

                              *                  *              *                *                *

అక్తర్ బంతులకి సచిన్ భయపడ్డాడా! నమ్మబుద్ధి కావట్లేదు కదూ! ఒకవేళ నిజంగానే అక్తర్ విసురుడుకి టెండూల్కర్ భయపడితే అందులో పరువు నష్టమేమి? 'బ్యాటుతో కాదురా. కంటిచూపుతో సిక్స్ కొట్టేస్తా.' అనే చౌకబారు తెలుగు సినిమా డైలాగ్ సచిన్ చెప్పడు. మరేం చేస్తాడు? అక్తర్ bowling video ని తన coach అధ్వర్యంలో అధ్యయనం చేస్తూ.. ఎలా ఎదుర్కోవాలో సాధన చేస్తూ.. ఒళ్ళు దగ్గరపెట్టుకుని ఆడుతూ.. అక్తర్ bowling ని అద్భుతంగా ఎదుర్కొంటాడు. 

ఇది గొప్పఆటగాడి లక్షణం. భయపడటం అనేది బూతుమాట కాదు. అసలు ఆ భయమే చాలాసార్లు మనని కార్యసాధకుణ్ణి చేస్తుంది. కానీ.. మన హీరోగారు భయపడ్డాడంటే మనం తట్టుకోలేం. ఈ భయపడటం అనే పదం 'పిరివాడు' అనే ఒక negative sense లో వాడుతూ.. ధైర్యానికి వీరుడూ, శూరుడూ అంటూ లేని గొప్పదనాన్ని ఆపాదిస్తాం. 

                  

అయినా.. అక్తర్ పశుబలంతో బంతులిసిరాడేగానీ.. బుర్ర తక్కువవాడిలా ఉన్నాడు. ముందు తన పుస్తకానికి ఏ దేశంలో market ఎలా ఉంటుందో అంచనావెయ్యాలి. ఆ దేశంలోని రాజకీయాలనీ, అభిమానుల మనోభావాలనీ అంచనా వెయ్యగలగాలి. ఇండియాలో పుస్తకం బాగా అమ్మాలనుకుంటే ఏ ఆస్ట్రేలియావాడినో, పాకిస్తాన్ వాడినో target చేస్తే మంచిది. అది మంచి వ్యాపారస్తుడి లక్షణం కూడా! 

ఈ వ్యాపారస్తులకి common sense కూడా ఎక్కువే! ప్రతి అంతర్జాతీయ క్రికెటర్ ఇండియాలోకి అడుగుపెట్టంగాన్లె ముందు సచిన్ని పొగుడుతారు. మనం క్రికెట్ ఆటకి మహారాజ పోషకులం. టెండూల్కర్ మన దేవుడు. దేవుణ్ణి పొగిడితే లాభం గానీ.. తెగిడితే ఏం లాభం? ఈమాత్రం తెలివిలేని అక్తర్ని చూస్తే నవ్వొస్తుంది. బహుశా పాకిస్తాన్లో అమ్మకాలు దృష్టిలో పెట్టుకుని సచిన్ భయపడ్డాడని రాశాడేమో! సైజు ప్రకారం ఇండియాది పెద్ద మార్కెట్ గదా! మరి ఈ తిక్కలోడు సచిన్ని టార్గెట్ చేసుకున్నాడేమి!               

సచిన్ టెండూల్కర్ కి భారతరత్న ఇవ్వాలని ఆయన అభిమానులు ఇల్లెక్కి కూస్తున్నారు. మంచిదే. అభీష్ట సిద్ధిరస్తు. క్రికెట్ ఆడటం public service క్రిందకి వస్తుందేమో మనకి తెలీదు. కానీ.. టెండూల్కర్ బూస్ట్ నించి బర్నాల్ దాకా కనీసం వంద బ్రాండ్లకి ambassador. ఆయనకి గొలుసు హోటళ్ళు (chain of hotels) కూడా ఉన్నాయి. 

రేపు 'Boost is the secret of my భారతరత్న' అనే కొత్త tagline తో కొత్త కాంట్రాక్టులు రాబట్టుకోవచ్చు.' వంద పెప్సీ మూతలు కలెక్ట్ చేసుకోండి. భారతరత్నతో shake hand పొందండి.' అనే కొత్త campaign మొదలుపెట్టొచ్చు. best of luck to సచిన్. అయినా.. ఎం.జీ.రామచంద్రన్ కిచ్చిన భారతరత్న ఎవరికిస్తే మాత్రమేంటి?       

బంగారు నగల వ్యాపారస్తుల్లాగా.. సామాన్య ప్రజలకి సంబంధంలేని రత్నాలు, ముత్యాల మీద ఎవార్డులు ఇవ్వడమే నవ్వొస్తుంది. భారతబొగ్గు, భారతఉప్పు లాంటి పేర్లు ఎవార్డులకి పెడితే ఇంకా అర్ధవంతంగా ఉంటుంది కదా! బొగ్గూ, ఉప్పు లేని మన బ్రతుకు ఊహించుకోలేం. మనకి ఏమాత్రం సంబంధంలేని రాళ్ళూ, రప్పల పేర్ల మీద ఎవార్డులు ఇస్తున్న గవర్నమెంట్ ఉద్దేశ్యం కూడా.. వీళ్ళని పట్టించుకోకండి అనేమో!  

                  

ఇన్ని సెంచరీలు కొట్టిన టెండూల్కర్ శరద్ పవార్ తో తన మాతృభాష మరాఠీలో.. "అంకుల్! నా అభిమానులు ఉల్లిపాయలు కొనలేక చస్తున్నారు. కనీసం ఒక రూపాయైనా ధర తగ్గించండి." అని చెప్పొచ్చు. వాళ్ళభాషలోనే అన్నా హజారేకి మద్దతూ పలకొచ్చు. అప్పుడు ఏమవుతుంది? భారతరత్న రావటం అటుంచి.. ఉన్న ఎవార్డులు, రివార్డులు పొయ్యే ప్రమాదం ఉంది. 

                  

సచిన్ గవాస్కర్ శిష్యుడు. డబ్బు సంపాదనలో ఆరితేరినవాడు. అట్లాంటి చెత్త ఆలోచనలని దగ్గరికి కూడా రానివ్వడు. 'పనికొచ్చే' ఆలోచనలు చెయ్యటంలో బొంబాయివారు సిద్ధహస్తులు. అందుకే.. 'బొంబాయి నడిబొడ్డున నాలుగెకరాలు ఫ్రీగా ఇవ్వండంకుల్. ఒక academy పెడతాను.' అంటూ గురువుగారిలా భోజన కార్యక్రమాల్లో ఆరితేరివుంటాడు. 

                  

సచిన్ అద్భుతమైన క్రికెటర్. కష్టపడి ఆడాడు. ఇంకా కష్టపడి బాగా సంపాదించుకున్నాడు. అందుకతను అనేక marketing టెక్కునిక్కులు ప్రయోగించాడు. మంచిదే. అయితే భారతరత్న ఇవ్వాలనుకుంటే ఇది సరిపోతుందా? అపార జనాకర్షణ కలిగిన ఒక ఆట ఆడి, తద్వారా కోట్లు వెనకేసుకోవటం, పుట్టపర్తి బాబావారి సేవలో తరించిపోవటం మించి public life లో సచిన్ సాధించింది ఏమిటి? అన్న ప్రశ్న ఉత్పన్నమౌతుంది. కాబట్టే ఈ చర్చంతా. 

                  

'అసలిప్పుడు నోబెల్ ప్రైజులకే దిక్కు లేదు. అందరి దృష్టీ స్టీవ్ జాబ్స్, రతన్ టాటా, నారాయణమూర్తిల మీదే ఉంది. అట్లాంటిది ఈ రోజుల్లో భారతరత్నకి మాత్రం ఏపాటి విలువుంది?' అంటారా? అయితే గొడవే లేదు! 

(photos courtesy : Google)   

సచిన్ టెండూల్కర్.. సున్నాల సమస్య

"ఎందుకిలా జరుగుతుంది? ఏమైంది నాకు? రిచర్డ్ హాడ్లీకి ఇడ్లీ తినిపించాను, మెక్‌గ్రాత్‌ని మంచినీళ్ళు తాగించాను, షేన్ వార్న్‌కి వార్నీషు వేశాను, అక్రంని అప్పడంలా నమిలేశాను, ఉమర్ గుల్‌ని గుడ్డలా ఉతికేశాను (ప్రాస కోసం ప్రయాసల్ని పాఠకులు గుర్తించగలరు). కానీ.. కానీ.. ఈ వందోసెంచరీ ఎందుకు చెయ్యలేకపోతున్నాను? చెయ్యలేకపోతున్నాను? చెయ్యలేకపోతున్నాను?"

అదో ఐదు నక్షత్రాల హోటల్, అందులో ఓ విశాలమైన గది. గది మధ్యలో నిద్రపోతున్న గున్నేనుగులా డబుల్ కాట్, దానిపై మంచు కప్పేసినట్లు తెల్లని బెడ్ షీట్. ఓ పక్కగా అందమైన సోఫా. ఆ మూలగా ఒక టేకుబల్ల, దానిపై టేబుల్ లైట్.

ప్రస్తుతం ఆ గదిలో ఒక నడివయసు వ్యక్తి సోఫాలో జారగిలిపడి శూన్యంలోకి చూస్తున్నాడు. పరీక్షగా చూస్తే అతను తీవ్రఆలోచనల్లో మునిగున్నాడని అర్ధమౌతుంది. అతడి నామధేయం సచిన్ టెండూల్కర్, క్రికెట్ క్రీడాకారుడు. ప్రపంచవ్యాప్తంగా లక్షలాది అభిమానులు, బ్యాంకులవారిగా కోట్లాది రూపాయిలు అతగాడి సొంతం.

విధి బలీయమైనది, క్రూరమైనది కూడా! క్రికెట్ బ్యాటుతో ప్రపంచాన్ని శాసించిన సచిన్బాబుకి ఈమధ్యన అనేక కష్టాలు మరియూ కడగండ్లు! అతనిప్పుడు అశోకవనంలో సీతలా (దుఃఖించడానికి ఆడామగా తేడాలుండవ్) శోకమూర్తియై, ఆలోచనా కడలిలో కొట్టుమిట్టాడుతున్నాడు.

'అన్ని ప్రయత్నాలు చేస్తూనే ఉన్నాను గదా! సాయిబాబా బొమ్మ జేబులో పెట్టుకుంటున్నాను. బ్యాటు, హెల్మెట్లకి లార్డ్ బాలాజీ టెంపుల్లో స్పెషల్ పూజలు చేయిస్తున్నాను. కారు నంబర్ మార్చాను, ఇల్లు మారాను, ఈశాన్యం వైపు తిరిగి కాలకృత్యాలు తీర్చుకుంటున్నాను. ఎర్రరంగు కలిసొస్తుందంటే ఎర్రరిబ్బను కట్ డ్రాయర్లో దోపుకుని బ్యాటింగు చేస్తున్నాను. కానీ.. కానీ.. ఎందుకిలా?" బాధగా నిట్టూర్చాడు, కంట్లో పల్చటి కన్నీటి పొర.

ఇంతలో కిర్రుమంటూ గది తలుపు తెరుచుకుంది (గది తలుపు ఎప్పుడూ కిర్రుమనే తెరుచుకుంటుంది, ఇంకోలా తెరుచుకోలేదు). ఒక నడివయసువాడు.. బట్టతల, పిల్లి గెడ్డంతో ఉన్నవాడు.. ఫుల్ సూట్, బ్లాక్ షూ  ధరించినవాడు.. లోపలకొచ్చి సచిన్‌కి ఎదురుగానున్న సోఫాలో కూర్చున్నాడు. అతని తల ఇత్తడి చెంబులా, కళ్ళు గోళీకాయల్లా ఉన్నాయి. శరీరం బక్కగా, సరివి కట్టెకి సూటూబూటూ తొడిగినట్లున్నాడు. అతగాడు ఆ డ్రస్సు ఠీవీ కోసం కన్నా, గాలొస్తే ఎగిరిపోకుండా రక్షించుకుందుకు వేసుకున్నాడనిపిస్తుంది.

"సచిన్! అయాం డాక్టర్ మరణం. నాపేరు విండానికి గమ్మత్తుగా వుంటుంది. మా తాత చనిపోయిన రోజే నేను పుట్టాన్ట. నాతండ్రి ప్రముఖ నాస్తికుడు. అంచేత నా తండ్రి తన తండ్రి మరణానికి గుర్తుగా నాపేరు 'మరణం'గా ఫిక్సయ్యాడు. నేను ఆంధ్రాలో ప్రముఖ సైకాలజిస్టుని. మీకు సాయం చేద్దామని వచ్చాను." అన్నాడు డాక్టర్ మరణం.

టెండూల్కర్‌కి విసుగ్గా ఉంది. కానీ కష్టాల్లో ఉన్నాడు, నమ్మకాల్ని తీవ్రంగా నమ్మినవాడు. అంచేత సహనం వహించి డాక్టర్ మరణం అడిగిన ప్రశ్నలకి ఓపిగ్గా సమాధానం చెప్పాడు.

"చివరి ప్రశ్న. ఈమధ్య మీకు ఒకబంతి రెండుబంతులుగా కనిపిస్తుందా?" అడిగాడు డాక్టర్ మరణం.

సచిన్ ఒక్కక్షణం ఆలోచింఛి, అవునన్నట్లు తల ఊపాడు. విషయం అర్ధమయిందన్నట్లు తల పంకించాడు డాక్టర్ మరణం.

"సచిన్! మీ కేస్ చాలా సింపుల్. మీరు మీ వందో సెంచరీ గూర్చి ప్రీ ఆక్యుపై అయ్యున్నారు. పొద్దస్తమానం వంద సంఖ్య గూర్చే ఆలోచించడం మూలానా,  మీకు తెలీకుండానే ఆ వందలో ఉన్న రెండుసున్నాలు మీ మనసులో బలంగా నాటుకుపొయ్యాయి. అందుకే మీకు గ్రౌండులో కూడా రెండుసున్నాలు కనబడుతున్నయ్. గ్రౌండులో రెండుసున్నాలంటే రెండుబంతులు. కావున మీకు ఒకబంతే రెండుగా కనిపిస్తుంది. అంచేతనే మీరు ప్రతి అడ్డమైనవాడికి మీ వికెట్ సమర్పించుకుంటున్నారు."

సచిన్ ఆసక్తిగా అడిగాడు - "ఇప్పుడు నేనేం చెయ్యాలి?"

"వెరీ సింపుల్! మీ రెండుసున్నాల్ని ఒకసున్నాకి మారిస్తే సమస్య పరిష్కారం అయినట్లే. ఈక్షణం నుండి మీరు వంద గూర్చి ఆలోచించడం మానెయ్యండి. ఇప్పట్నించి మీ సంఖ్య పది. మీరు ఈ పది నంబర్ని జపిస్తూనే వుండండి. మనసులోంచి వంద చెరిగిపోయి పదిముద్ర పడాలి. అప్పుడు మీకిక బంతి ఒకటిగానే కనిపిస్తుంది. పదిలో ఉంది ఒక సున్నానే గదా!" అంటూ లేచాడు డాక్టర్ మరణం.

మరి - డాక్టర్ మరణం సలహా సచినుడికి పని చేస్తుందా? చూద్దాం!   

టెండూల్కరుని టెక్కునిక్కులు

సినిమా రంగం, క్రీడా రంగం.. ఇలా ఏదోక రంగంలో పేరుప్రఖ్యాతులు సంపాదించినవాళ్ళని సెలబ్రిటీ అంటారు. ఈ సెలబ్రిటీలు తమ కెరీర్ అయిపొయ్యాక, అనుభవాల్ని పుస్తకంగా రాస్తారు. ఈ రాతకోతల సంగతులు సెలబ్రిటీలకి తెలీనందున, వారికి సహకరించేందుకు ప్రొఫెషనల్ రైటర్స్ వుంటారు. కొన్నిసార్లు సెలెబ్రిటీల అనుభవాల్తో పుస్తకం వాళ్ళే రాసేస్తారు. ఇక్కడ ఆయా సెలబ్రిటీల క్రేజ్ కేష్ చేసుకోవడమే ప్రధాన లక్ష్యం, ఇంకేదీ కాదు. ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఈ తతంగం ఎప్పణ్నుండో నడుస్తుంది. 

ఇప్పుడు మనం ఇంకో విషయం గమనించాలి. పుస్తకాల్ని మార్కెటింగ్ చేసుకోవాలంటే పుస్తకంలో కొన్ని వివాదాలు వుండాలి, వుండేట్లు రాయాలి. అప్పుడే కొనేవాడికి ఆసక్తి కలుగుతుంది. అంచేత పబ్లిషర్, రచయిత ఈ విషయాల్ని జాగ్రత్తగా ప్లాన్ చేస్తారు. ఇది బుక్ పబ్లిషింగ్‌లో పురాతనకాలం నుండి అమలవుతున్న టెక్నిక్. 

వ్యాపారం అన్నాక ఎప్పుడు యేది మాట్లాడాలో, ఎందుకు మాట్లాడాలో బాగా తెలిసుండాలి. అందుకే యే ఇంటర్నేషల్ క్రికెటర్ అయినా ఇండియాలో అడుగు పెట్టంగాన్లే సచిన్ టెండూల్కర్‌ని ఆకాశానికెత్తేస్తాడు. అలా చేస్తేనే అతనికి క్రికెట్ అభిమానుల ఆదరణ, మీడియాలో ప్రచారం. ఇది చాలా సింపుల్ లాజిక్, వివేకంతమైన వ్యాపార టెక్నిక్.  

షోయబ్ అఖ్తర్ పాకిస్తాన్ క్రికెటర్, అత్యంత వేగంతో బంతులు విసిరేస్తాడని పేరుగాంచాడు. సరే, అందరిలా తనూ సొమ్ము చేసుకుందామని తన అనుభవాల్తో యేదో పుస్తకం రాశాడు. అఖ్తర్‌కి ఇండియాలో అభిమానులున్నారు, కాబట్టి అతని పుస్తకానికి ఇక్కడ మార్కెట్ వుంటుంది. అప్పుడతను సచిన్ గూర్చి గొప్పగా రాయాలి, పోనీ కనీసం విమర్శించకూడదు. మరి అమ్మకాల కోసం వివాదం ఎలా సృష్టించాలి? మసాలా కోసం యే వెస్టీండీస్ క్రికెటర్నో, ఆస్ట్రేలియా క్రికెటర్నో విమర్శిస్తే పొయ్యేది. అది మంచి వ్యాపారస్తుడి లక్షణం.  

అఖ్తర్‌కి వ్యాపార తెలివితేటలు లేనట్లుగా తోస్తుంది లేదా అతనికి సరైన సలహదారులు లేరేమో. తన బంతులకి సచిన్ భయపడ్డాడనే వివాదంతో పుస్తకం మార్కెటింగ్ మొదలెట్టాడు. సచిన్ మనకి దేవుడు, దేవుడెలా భయపడతాడు! మనవాళ్ళకి సహజంగానే కోపం వచ్చింది. అందుకే పుస్తకం అమ్మకాలు అంత అశాజనకంగా లేవు. 

సచిన్ అభిమానులకి నచ్చకపోయినా - 'అక్తర్ బంతులకి సచిన్ భయపడ్డాడు' అనుకుందాం. అప్పుడు సచిన్ యేం చేస్తాడు? అక్తర్ బౌలింగ్ విడియోని తన కోచ్ అధ్వర్యంలో అధ్యయనం చేస్తూ, అతని బౌలింగుని ఎలా ఎదుర్కోవాలో సాధన చేస్తాడు, ఆ తరవాత అక్తర్ బౌలింగుని ప్రతిభావంతంగా ఎదుర్కొంటాడు. 

ఇది మంచి ఆటగాడి లక్షణం. భయపడటం అనేది బూతుమాట కాదు. అసలు ఆ భయమే చాలాసార్లు మనని కార్యసాధకుణ్ణి చేస్తుంది. కానీ తమ హీరో భయపడ్డాడంటే అభిమానులు తట్టుకోలేరు. ఈ భయపడటం అనే పదం పిరివాడి పేటెంట్ రైట్! ధైర్యానికి మాత్రం వీరుడూ, శూరుడూ అంటూ అనేక విశేషణాలున్నయ్. 

సచిన్ టెండూల్కర్‌కి భారతరత్న ఇవ్వాలని అభిమానులు అత్యంత తీవ్రంగా ఘోషిస్తున్నారు. మంచిదే, క్రికెట్ ఆడటం పబ్లిక్ సర్విస్ క్రిందకి వస్తుందేమో నాకు తెలీదు. టెండూల్కర్ బూస్ట్ నించి బర్నాల్ దాకా వంద బ్రాండ్లకి ఎంబాసిడర్ (అంబాసిడర్ కారుకీ బ్రాండ్ అంబాసిడర్‌కీ సంబంధం లేదు), గొలుసు హోటళ్ళు (chain of hotels) కూడా ఉన్నాయి. 

రేపు 'బూస్ట్ ఈజ్ ద సీక్రెట్ ఆఫ్ మై భారతరత్న' అనే కొత్త ట్యాగ్‌లైన్తో మరిన్ని కాంట్రాక్టులు రాబట్టుకోవచ్చు.' వంద పెప్సీ మూతలు కలెక్ట్ చేసుకోండి, భారతరత్నతో షేక్ హ్యాండ్ చెయ్యండి.' అనే కొత్త ప్రచారం మొదలుపెట్టొచ్చు. బెస్టాఫ్ లక్ టు సచిన్. 

సామాన్య ప్రజానీకానికి సంబంధంలేని రత్నాలు, ముత్యాల మీద ఎవార్డులు ఇవ్వడమే పెద్ద జోక్. భారతబొగ్గు, భారతఉప్పు లాంటి పేర్లు ఎవార్డులకి పెడితే మరింత అర్ధవంతంగా ఉంటుందేమో! బొగ్గూ, ఉప్పు లేని బ్రతుకు ఊహించుకోలేం. మనకి ఏమాత్రం సంబంధంలేని రాళ్ళూ, రప్పల పేర్ల మీద ఎవార్డులు ఇస్తున్న ప్రభుత్వంవారి ఉద్దేశ్యం కూడా - వీళ్ళని పట్టించుకోండి అనేమో!  

అసలీ ఆటలకీ ప్రజాసంక్షేమానికీ యే మాత్రం సంబంధం లేదు. టెండూల్కర్ శరద్ పవార్‌తో్ వాళ్ళ మాతృభాష మరాఠీలో - "అంకుల్! నా అభిమానులు ఉల్లిపాయలు కొన్లేక చస్తున్నారు, ధర తగ్గించండి." అన్చెప్పొచ్చు. అప్పుడేమౌతుంది? టెండూల్కర్‌కి భారతరత్న రావటం అటుంచి, వున్న అవార్డులు, రివార్డులు పొయ్యే ప్రమాదం ఉంది. 

భారత క్రికెటర్ల సంపాదనకీ, లాబీయింగ్ రాజకీయాలకీ పితామహుడు గవాస్కర్. కాబట్టి టెండూల్కర్ ప్రజలకి సంబందించిన 'చెత్త' ఆలోచనల్ని పొరబాటున కూడా దగ్గరికి రానివ్వడు. తనకి పనికొచ్చే 'మంచి' ఆలోచన మాత్రమే చేస్తాడు. 'బొంబాయి నడిబొడ్డున నాలుగెకరాలు ఫ్రీగా ఇస్తే క్రికెట్ అకాడెమీ పెడతాను.' అంటూ గురువు గవాస్కర్ పధ్ధతిలో శరద్ పవార్‌ని అడుగుతాడు. 

సచిన్ ఒక మంచి క్రికెటర్. కష్టపడి ఆడాడు, ఇంకా కష్టపడి సంపాదించుకున్నాడు. అందుకతను యేవో మార్కెటింగ్ టెక్కునిక్కులు ప్రయోగించాడు, అవన్నీ మనకనవసరం. అయితే ఒక ఆటగాడికి భారతరత్న ఇవ్వాలనుకుంటే  ఈమాత్రం సరిపోతుందా? జనాకర్షణ కలిగిన ఒక ఆట ద్వారా కోట్లు వెనకేసుకోవటం, పుట్టపర్తి బాబావారి సేవలో తరించిపోవటం మించి పబ్లిక్ లైఫ్‌లో సచిన్ సాధించిందేమిటి?

'అసలిప్పుడు నోబెల్ ప్రైజులకే దిక్కు లేదు. అందరి దృష్టీ స్టీవ్ జాబ్స్, బిల్ గేట్స్, నారాయణమూర్తిల మీదే ఉంది. అట్లాంటి ఈ రోజుల్లో భారతరత్నకి మాత్రం ఏపాటి విలువుంది?' అంటారా? 

అయితే గొడవే లేదు! 

(photo courtesy : Google)